Ochrona gatunkowa jest jedną z podstawowych form ochrony przyrody w Polsce. Jej celem jest zachowanie rzadkich, zagrożonych wyginięciem oraz cennych gatunków roślin, zwierząt i grzybów występujących w środowisku naturalnym.

Gatunki objęte ochroną gatunkową podlegają szczególnym przepisom, które zabraniają m.in. ich umyślnego niszczenia, zabijania, chwytania, zbierania, przetrzymywania czy niszczenia miejsc rozrodu i schronienia. W zależności od stopnia zagrożenia stosuje się ochronę ścisłą lub częściową.

Na terenach leśnych ochrona gatunkowa odgrywa szczególnie ważną rolę, ponieważ lasy stanowią siedlisko wielu chronionych organizmów. Wśród gatunków występujących w lasach Nadleśnictwa Jamy znajdują się m.in. bocian czarny, bielik, kania ruda, orlik krzykliwy, wilk czy wawrzynek wilczełyko.

Skuteczna ochrona gatunkowa wymaga współpracy leśników, właścicieli gruntów, samorządów oraz społeczeństwa. Działania takie jak zachowanie naturalnych siedlisk, ograniczanie niepokojenia zwierząt oraz poszanowanie obowiązujących przepisów przyczyniają się do ochrony różnorodności biologicznej i zachowania cennych elementów przyrody dla przyszłych pokoleń.

Nadleśnictwo zarządzające mieniem Skarbu Państwa stosuje wymagania dobrej praktyki w zakresie gospodarki leśnej, które uwzględniają potrzebę zapobiegania:

1) w odniesieniu do gatunków wymienionych w załączniku IV dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w ich naturalnym zasięgu:
a) celowemu chwytaniu lub zabijaniu dziko występujących okazów tych gatunków,
b) celowemu niepokojeniu okazów tych gatunków, w szczególności w okresie rozrodu, wychowu młodych, snu zimowego i migracji,
c) celowemu niszczeniu lub wybieraniu jaj okazów tych gatunków,
d) pogarszaniu stanu lub niszczeniu terenów rozrodu lub odpoczynku okazów tych gatunków,
e) celowemu zrywaniu, zbieraniu, ścinaniu, wyrywaniu lub niszczeniu dziko występujących roślin w naturalnym zasięgu okazów tych gatunków;

2) w odniesieniu do chronionych gatunków ptaków:
a) umyślnemu zabijaniu okazów tych gatunków,
b) umyślnemu niszczeniu lub uszkadzaniu gniazd i jaj okazów tych gatunków lub usuwaniu ich gniazd,
c) umyślnemu płoszeniu tych ptaków, w szczególności w okresie lęgowym i wychowu
młodych, jeżeli mogłoby to wpłynąć na zachowanie właściwego stanu ochrony gatunku
tych ptaków.